Hoe ga ik om met boze buien?

Help, mijn kind is boos!

Emoties, lastig of juist niet?

“Mam ik voel me vandaag niet fijn!”

“De kinderen op school waren me aan het uitdagen, ik kon er niets aan doen mam, ik werd zo boos!”

“Oh kijk het zonnetje schijnt vandaag, ik voel me meteen een stuk blijer!”

 

Emoties, we hebben er elke dag mee te maken. Emoties van onszelf en van de ander. Een aantal emoties vinden we maar lastig, en stoppen we liever weg of we weten niet zo goed hoe we hier mee om moeten gaan…  

Een (jong) kind kan zich niet altijd goed uiten en laat zien hoe hij / zij zich voelt aan de hand van een emotie. Er zijn 4 basis emoties:

Verdrietig: Honger of lichamelijk ongemak / pijn , behoefte aan aandacht / nabijheid

Boos: Frustratie omdat er iets niet lukt, of anders gaat dan anders, behoefte aan aandacht (negatieve manier)

Blij: als de situatie waar het kind zich in bevindt fijn is.

Bang: Als iets niet fijn is, vaak te zien aan de lichaamstaal (grote ogen, open mond) Een kind wil graag nabijheid van een van zijn ouders. Jullie herkennen allemaal vast wel  het moment dat je je kind naar bed brengt om te gaan slapen en je kind zich aan je vastklampt en jou het allerliefste bij zich wil houden? Een kind heeft van nature behoefte aan veiligheid, geborgenheid en liefde.

Sommige kinderen en volwassenen zijn extra gevoelig voor emoties. De emoties van een ander komen dan ongevraagd “binnen”. Bijvoorbeeld als iemand boos is voelt het kind deze emotie extra aan als een soort spanning. Dit noem je ook wel hoog gevoeligheid (HSP). Maar ook bij kinderen met AD(H)D of autisme die moeite hebben om prikkels van buitenaf op een bepaalde manier te verwerken zien we dat ze hier soms gevoelig voor zijn en het uitten van emoties niet altijd even gemakkelijk gaat.

Zeker bij jonge kinderen kan dit echt wel eens zorgen voor lastige situaties. Waarom huilt mijn kind zo vaak? Is hij / zij onrustig? Het kind kan sneller geprikkeld of geïrriteerd zijn met een boze bui als gevolg, overgangen van de ene naar de andere situatie zijn vaak moeilijk.

Hou zou het zijn om een dag geen emoties te voelen? Nooit meer schreeuwen en stampen van boosheid, bibberen van angst of bij het minste geringste in huilen uit te barsten.. Dat lijkt me in sommige gevallen best fijn.

Maar aan de andere kant, dan mis je ook het fantastische gevoel wat een ritje in de achtbaan je geeft, de vakantie waar je blij en ontspannen geniet van alles wat er op jullie pad komt of het gevoel van euforie wanneer je naar hard studeren je diploma in de pocket hebt.

We hebben onze emoties nodig omdat ze ons helpen te interpreteren of datgene wat we doen goed is voor ons. Ze kunnen ons helpen bij het maken van de juiste keuze. Het zijn de alarmbelletjes die afgaan in ons hoofd als een situatie niet veilig is.

Je kunt je hoofd zien als een commandocentrum waar verschillende poppetjes rondlopen die elk staan voor een eigen emotie (kijk ook eens de Film “Inside out” samen met je kind)

De amygdala is betrokken bij de verwerking en aansturing van emoties. En maakt deel uit van het limbisch systeem (dat deel van je hersenen wat betrokken is bij emoties, genot en motivatie) Bij veel stress zorgt de amygdala voor de vecht, vlucht of bevries reactie.

 

Maar hoe ga je hier als ouder nu mee om wanneer je kind bijvoorbeeld snel boos of geïrriteerd is? 

 

BOOS!

“Jij bent echt zo stom!” Je kunt helemaal niets! Zegt de een. De ander explodeert en rent er achteraan om hem eens even een flinke poeier te geven. En ja hoor hij heeft zijn broer te pakken. En knokpartij volgt en jij staat er zuchtend bij te kijken… Pfffff

“Waarom zitten jullie elkaar altijd zo dwars?” “Je weet toch dat je broertje sneller boos is?” Zeg je nog…

Boos zijn is soms zo lastig voor een kind, voor de ouder maar ook voor anderen om het kind heen.

Wat heeft boosheid eigenlijk voor nut?
> Het zorgt ervoor dat je niet met je laat sollen en dat je opkomt voor wat jij belangrijk vindt. Boosheid is een “oerinstinct” wat ervoor zorgt dat je voor jezelf op komt als er gevaar dreigt of onrecht wordt aangedaan. Er wordt adrenaline in de hersenen aangemaakt die ervoor zorgt dat de bloeddruk sneller omhoog gaat en het hart sneller gaat kloppen. Je kunt het bij een kind vaak zien aan een rood hoofd en gespannen spieren. Gefronste wenkbrauwen, de kaken op elkaar geklemd en / of de vuisten gebald. Boosheid kan omslaan in een woedeaanval, waarbij het kind vaak geen controle meer heeft over zijn / haar lichaam. (schelden, slaan, schoppen tegen spullen of anderen, spugen, dingen kapotmaken) Het kind kan zichzelf ook pijn doen, hoofdbonken, slaan, knijpen of bijten.

Een woedeaanval is heel intensief en kost enorm veel energie. Vaak zijn kinderen daarna uitgeput en willen ze vooral graag nabijheid van jou als ouder.

Boosheid kun je zien als een vlammetje

Je zou boosheid kunnen zien als een vlammetje.
Gerichte boosheid geeft je energie om dingen voor elkaar te krijgen, als je het ergens niet mee eens bent of iets oneerlijk vindt.
Maar als je niet oplet en het vlammetje groter laat worden sta je binnen de kortste keren zelf in de fik.

Dit geldt zowel voor een kind maar ook voor jou als ouder.

Hoe ga jij om met de boosheid van je kind?
Gooi je nog wat “olie op het vuur” door op dezelfde boze toon terug te reageren? Waardoor het vlammetje uitgroeit tot een vuurzee?
Of blijf je kalm en kijk je wat de aanleiding is van de boze bui? Weet je nog, aan een emotie gaat altijd iets vooraf:

 

* Misschien was het die dag wel heel druk op school en heeft je kind zoveel prikkels te verwerken gehad dat het emmertje overloopt?
* Misschien voelt je kind zich niet fijn en uit zich dit in een boze bui?
* Het is niet duidelijk wat er gaat gebeuren of van het kind wordt verwacht en zorgt dit letterlijk voor kortsluiting in het hoofd / boosheid?
* Misschien kan je kind zich niet goed uiten wat leidt tot frustratie?
* Je kind wil iets maken maar het lukt hem / haar niet?

* Jij hebt iets in je hoofd maar je kind wil wat anders…

*Je kind heeft moeite met overgangssituaties

*Er worden grenzen opgelegd waar het kind het niet mee eens is

*Het kind voelt zich niet serieus genomen

*Er is iets beloofd maar het gaat door omstandigheden niet door etc.

 

Wat kan jouw kind helpen?
En hoe je daar als ouder mee om gaat, kan je kind helpen of de situatie juist verergeren. Heeft je kind een woedeaanval? Het meeste van wat je zegt komt dan niet meer binnen en het is dan ook lastig om het kind te kalmeren. Jonge kinderen kun je nog wel eens afleiden met iets anders. Bij kinderen vanaf een jaar of 7 werkt dit net weer wat anders.

Een aantal tips: Blijf kalm en rustig, laat je kind uitrazen, benoem dat de boze bui er mag zijn en stel pas vragen als je kind weer rustig is, grenzen stellen (als de woedebui er nog niet is) “het is ok om boos te zijn, maar spullen zijn niet om mee te gooien, daar wordt ik  verdrietig van!”

Is jouw kind snel boos? Onderzoek dan eens wat er aan vooraf is gegaan, pak eventueel het bovenstaande rijtje erbij. Neem de tijd en aandacht voor je kind om te kijken of je  samen met je kind in kaart kunt brengen waar de boze bui of emotie door wordt veroorzaakt aan de hand van een stoplicht of het invullen van een emotie- thermometer.

Kijk eens wat verder dan de boze bui;-)

Kom je er zelf niet uit? Dan kun je altijd contact opnemen.

 

https://www.vitalbyfood.nl/contact/

 

 

Anneke Hoek

Kindervoedingscoach & ADHD natuurlijk expert

Breingezondheidkind

 

 

Facebook
Pinterest
LinkedIn
Print
Email

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.